Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Καινούργια μέρα




Η πόλη, είχε ήδη ξυπνήσει την ώρα που βγήκα από την κλινική. Προστατευμένοι από την πρωινή παγωνιά μέσα στα χοντρά τους ρούχα, οι περαστικοί βάδιζαν βιαστικοί και ανέκφραστοι.

Πήρα έναν καφέ φίλτρου από το κυλικείο, άναψα ένα τσιγάρο και κατευθύνθηκα προς την παραλία. Ήθελα να καθίσω σ’ ένα παγκάκι για λίγο, να πιω τον καφέ μου, αλλά ήταν μούσκεμα από την υγρασία κι έφυγα.


Έστριψα αριστερά και προχώρησα παράλληλα με την θάλασσα. Δίπλα στης δενδροστοιχίες με της κουκουναριές μάλωναν κάτι γλάροι μ’ ένα κοράκι που κρατούσε κάτι στο ράμφος του. Αν και πέρασα κοντά τους, συνέχιζαν τον καβγά τους αδιαφορώντας για την παρουσία μου, όπως κι εγώ για την δική τους. Φαίνεται πως εκείνη τη στιγμή, μας απασχολούσαν διαφορετικά πράγματα.


Μέχρι να φτάσω στο αμάξι, είχα τελειώσει τον καφέ μου. Πέταξα το πλαστικό ποτηράκι σ’ έναν κάδο και μαζί του τις αναμνήσεις της προηγούμενης νύχτας.

Αν και ήταν νωρίς, μπήκα μέσα, άνοιξα το ραδιόφωνο και ξεκίνησα για τη δουλειά. Η καινούργια μέρα είχε αρχίσει.

4 σχόλια:

Loth είπε...

13*2=26
26.01 ΛΟΙΠΟΝ...
ΑΛΛΑΞΕ ΤΙΠΟΤΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ?
ΜΗΠΩΣ ΑΚΟΜΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ??
ΑΝΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ.
ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!

kanenas είπε...

Κόκκινοι κροκόδειλοι μας περιμένουν.
Κόκκινοι κροκόδειλοι παντού
αλλά που θα μου πάνε…
κακημέρα.

Loth είπε...

ΕΛΑ ΡΕ...ΟΧΙ ΚΑΚΗΜΕΡΑ.
ΚΑΚΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΣ
ΕΤΣΙ ΛΕΩ..
;P

me... είπε...

edo fenete i psixologia mias meras pou molis arxise,alla me antoxes pou molis teleiosan...kane ipomoni ki o ouranos tha ginei pio galanos :P